Wprowadzanie DTMF

Odczytuje klawisze wybrane przez dzwoniącego i zapisuje wynik w zmiennej: kod klienta, numer sprawy, referencję do sprawdzenia później.

W skrócie

Wyjścia	jedno, używane niezależnie od tego, czy dzwoniący coś wybrał, czy nie
Pola	Zmienna (wynik), Komunikat (opcjonalny), Liczba cyfr, Timeout (s)
Liczba cyfr	od 1 do 20, domyślnie 1
Timeout	3, 5, 10, 15, 20 albo 30 sekund, domyślnie 5
Wpływ na połączenie	moduł odbiera połączenie, jeśli nie było jeszcze odebrane

Tekst pomocy wyświetlany w oknie to: „Odczytuje tony DTMF dzwoniącego i zapisuje wprowadzoną wartość w zmiennej (dostępnej przez {{nazwa}}).”

Jak to działa

DTMF to techniczna nazwa tonów wydawanych przez klawiaturę telefonu. Moduł nasłuchuje tych tonów, składa wybrane cyfry i zapisuje je w zmiennej, którą nazwiesz.

Najpierw odtwarza wybraną przez ciebie zapowiedź. Dzwoniący może wybierać numer w trakcie zapowiedzi: przerywa się ona na pierwszej cyfrze. Wprowadzanie kończy się, gdy osiągnięta zostanie oczekiwana liczba cyfr, albo gdy upłynie ustalony czas.

Następnie, w każdym przypadku, połączenie kontynuuje przez jedyne wyjście modułu. Brak wprowadzenia nie jest błędem: daje pustą zmienną, którą możesz sprawdzić dalej, za pomocą Warunku (Jeśli) albo Switch / Case.

Co należy uzupełnić

Pole	Czego się oczekuje	Jeśli zostawisz puste
Zmienna (wynik)	nazwa, pod którą zapisać wprowadzone dane, złożona z liter bez akcentów, cyfr i podkreślnika	wprowadzenie zostaje odczytane, ale nigdzie nie zapisane, a moduł na nic się nie przydaje
Komunikat (opcjonalny)	zapowiedź zachęcająca do wybierania, wybrana spośród twoich dźwięków; pozycja na początku listy pozwala nie odtwarzać żadnej	sekunda ciszy, a potem oczekiwanie, bez słowa dla dzwoniącego
Liczba cyfr	od 1 do 20	1
Timeout (s)	3, 5, 10, 15, 20 albo 30 sekund	5

Jak to zrobić krok po kroku

Umieść moduł Wprowadzanie DTMF i połącz poprzedni węzeł z jego wejściem.
Otwórz go i nazwij Zmienna (wynik), na przykład sprawa.
Wybierz Komunikat (opcjonalny) spośród swoich zapowiedzi. Powinna mówić dzwoniącemu, co wybrać i ile cyfr.
Ustaw Liczbę cyfr na rzeczywistą długość tego, czego oczekujesz.
Ustaw Timeout (s). Pięć sekund wystarcza na krótki kod, więcej na długą referencję do odszukania na dokumencie.
Kliknij Zapisz, a następnie połącz jedyne wyjście z dalszym przebiegiem planu.
Umieść moduł Debugowanie zaraz po, z komunikatem sprawa={{sprawa}}, aby odczytać, co rzeczywiście zostało wybrane.
Obsłuż pustą wartość: Warunek (Jeśli) z operatorem „jest puste” na {{sprawa}} pozwala odtworzyć zapowiedź ponownie albo przekierować do człowieka.
Kliknij Zapisz, a następnie Zastosuj zmiany w górnym pasku.
Zadzwoń pod swój numer, wybierz kod, a następnie otwórz Dziennik debugowania planu i porównaj zapisaną wartość z tym, co wpisałeś.

Jeśli coś nie działa

Zmienna jest pusta, mimo że dzwoniący coś wybrał. Sprawdź najpierw, czy pole Zmienna (wynik) ma wpisaną nazwę, i czy ta nazwa jest zapisana identycznie w nawiasach klamrowych dalej. Sprawdź następnie czas oczekiwania: zbyt krótki wygasa, zanim dzwoniący skończy wybierać.

Kod złożony wyłącznie z zer nigdy nie zostaje zapisany. To znane ograniczenie modułu: wprowadzenie zawierające same zera nie różni się od braku wprowadzenia, a zmienna pozostaje pusta. Zero na początku dłuższego kodu jest natomiast zachowywane. Unikaj kodów złożonych wyłącznie z zer.

Dzwoniący nic nie słyszy i nie wie, co robić. Nie wybrano żadnego Komunikatu (opcjonalnego): moduł czeka po sekundzie ciszy. Wybierz zapowiedź i wymień w niej oczekiwaną liczbę cyfr.

Wprowadzanie trwa długo, mimo że wskazałem sześć cyfr. Dzwoniący wybrał ich mniej. Moduł czeka wtedy do końca ustalonego czasu, zanim kontynuuje. Skróć Timeout (s), albo wyraźniej zapowiedz oczekiwaną długość.

Połączenie kończy się po wprowadzeniu. Jedyne wyjście nie jest z niczym połączone. Moduł, którego zajęte wyjście nigdzie nie prowadzi, kończy połączenie, nawet gdy wprowadzanie przebiegło poprawnie.

Jak powstaje plan połączeń, wyjaśnione na obrazach

Zobacz stronę Plany numeracji